Bezpieczeństwo osób i mienia. Mamy 2 systemy ochrony osób i mienia. Instytucjonalny: Policja, Agencja Bezpieczeństwa Wewn., Państwowa Straż Pożarna, Straż Graniczna, Służba Więzienna, Inspekcja Celna, Żandarmeria Wojskowa, Straż Miejska i inne. Komercyjny: 1. przedsiębiorstwa, które prowadzą działalność gospodarczą obejmującą usługi ochrony osób i mienia. 2. specjalistyczne uzbrojone formacje ochronne: - przedsiębiorcy, którzy uzyskali koncesję na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia, posiadający pozwolenie na broń, na okaziciela, wydawane na podstawie odrębnych przepisów, - wewnętrzne służby ochrony, uzbrojone i umundurowane zespoły pracowników, powołane do ochrony przedsiębiorstwa – po uzyskaniu koncesji na świadczenie usług.

3. służby porządkowe, powołane przez organizatorów imprez masowych, 4. przedsiębiorstwa świadczące usługi w zakresie zabezpieczenia technicznego. Cele ochrony firycznej: - ustawa z 22/08/1997 o ochronie osób i mienia, - zapewnienie bezpieczeństwa życia, zdrowia, nietykalności osobistej chronionych osób, - zapobieganie przestępstwom i wykroczeniom przeciwko mieniu, przeciwdziałanie powstawaniu szkód wynikających z tych zdarzeń, a także niedopuszczenie do wstępu osób nieuprawnionych na teren chroniony. Dobrami uwzględnianymi przez ustawę są także: porządek na terenie chronionym, zgodne z prawe działanie pracowników ochrony oraz ich bezpieczeństwo osobiste. Narzędziem kontroli działalności w zakresie ochrony mienia i osób jest koncesjonowanie. Organem koncesyjnym jest Minister Spraw Wew. I Adm., który udziela, odmawia udzielania, ogranicza działalność lub cofa koncesję na działalność gospodarczą w zakresie usług ochrony osób i mienia. Formy i środki ochrony fizycznej: - posterunek stały, - posterunek doraźny, - obchód, - patrol (pieszy, rowerowy, zmotoryzowany), - grupa interwencyjna, - „podjazd” – prewencyjne objeżdżanie chronionych placówek bez wyraźnego powodu. Rola patrolu. - profilaktyka przeciw pożarowa, - zapobieganie kradzieżom, - zapobieganie niedbalstwu i wypadkom, - konwój. Pracownik ochrony fizycznej ma kompetencje do wykonywania następujących działań: - ustalanie uprawnień osób do przebywania na obszarach lub obiektach chronionych, - legitymowanie osób w celu ustalenia ich tożsamości, - wzywanie osób do opuszczenia obiektu lub obszaru, - ujęcie osób stwarzających w sposób oczywisty bezpośrednie zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzkiego oraz chronionego mienia. Środki przymusu i broń palna w działaniach ochronnych. Ogólna zasada regulująca użycie środków przymusu bezpośredniego nakazuje ich wykorzystanie w sposób odpowiadający potrzebom. Przepisy ustawy dopuszczają stosowanie następujących srodków: - siła fizyczna, - kajdanki, - pałki ochronne, - psy obronne, - paralizatory, - broń gazowa, - miotacze gazu, - broń palna. Kontrola osobista i kontrola bagażu. Ustawa o ochronie osób i mienia nie upoważnia pracowników ochrony do przeglądania odzieży i bagaży osób w celu stwierdzenia, czy chronione mienie nie jest ukrywane lub wynoszone.