Najbardziej niebezpieczne trasy to linie podmiejskie: z Warszawy do Tłuszcza, Małkini Górnej, Otwocka, Łowicza, Nasielska, Działdowa i Radomia; kolejka kursująca w Trójmieście; jeżdżące na krótkich trasach pociągi z Wrocławia, Krakowa i Szczecina. Pasażerowie podróżujący pociągami dalekobieżnymi najbardziej muszą uważać na trasach z Poznania do Konina, z Warszawy do Białegostoku, Terespola i Lublina, z Przemyśla do Krakowa, z Katowic do Wrocławia i ze Szczecina do Poznania. Złodzieje grasują także w pociągach międzynarodowych. Na pociągi z Polski bandyci (Polacy, Czesi, Romowie i Ukraińcy) czatują na przykład tuż za czeską granicą. - To, co tam się dzieje, przypomina westerny - opowiada Anna Rosiak z PKP InterCity. Przestępcy skaczą na dachy wagonów podczas jazdy i wyważają ostatnie drzwi składu. Obezwładniają konduktorów, wdzierają się do przedziałów i okradają pasażerów.

Kolejarze z o.o.

Relację pomiędzy złodziejem a sprzedawcą można z całą odpowiedzialnością jako ,, wyścig zbrojeń”. Tak, jak powstanie miecza będzie skutkować budową skutecznej tarczy, tak obie strony pragną prześcignąć się wzajemnie w pomysłowości działania przeciwdziałania. Niestety, podobnie jak Policja w walce z przestępczością, tak sprzedawca zawsze będzie o jeden krok z tyłu.

Pomyslowość złodzieja jest tym większa, im bardziej zależy mu na danym przedmiocie oraz im skuteczniejszy jest system jego ochrony.
Anonimowość (działanie w pojedynkę) daje większe prawdopodobieństwo uniknięcia odpowiedzialności.
• Działanie w zorganizowanej grupie podnosi jego skuteczność.
• Zastosowanie środków technicznych powoduje stosowanie środków lub urządzeń przeciwdziałających.
Relacja między tymi czynnikami będzie się zmieniać w zależności od rodzaju sklepu i zastosowanych metod ochrony.