Czy na pewno rodzice wiedzą co dzieje się z ich dzieckiem podczas ich nieobecności
w domu?
Przestępczość nieletnich to niepokojące zjawisko w Polsce i innych krajach. W ostatnich latach wzrastająca przestępczość wśród nieletnich jest problemem i przedmiotem troski władz oraz instytucji wielu państw Europy a w szczególności Niemiec. Podejmowane są instytucjonalne działania zapobiegawcze, jak programy prewencyjne dla młodzieży, pogadanki, patrolowanie miejsc gromadzenia się młodzieży. Jednak w dalszym ciągu poprawa w tym obszarze zagrożenia przestępczością jest znikoma. Przestępczość nieletnich to w głównej mierze czyny mające bezpośredni wpływ na tzw. poczucie bezpieczeństwa zwykłego obywatela (m.in. drobne kradzieże, włamania, niszczenie mienia, czyny chuligańskie. Itp.). W Polsce co dwudzieste przestępstwo popełnia osoba nieletnia, około 6 % z nich nie ukończyła 13 roku życia.
Przedstawiciele nauki i instytucji wychowawczych wszystkich krajów zgodnie twierdzą, iż
w tym obszarze zagrożenia przestępczością nieletnich największą rolę profilaktyczno-wychowawczą spełnia rodzina.
A więc uświadomienie rodziców, że nie powinni do końca ufać swojemu dziecku. Bywa tak, że rodzice bezgranicznie zakochani w dziecku nie zauważają sygnału, że coś złego się dzieje.
Jeżeli rodzice zauważą, że ich dziecko zmieniło się, częściej wychodzi z domu, mniej czasu spędza nad książkami - nie powinni tego lekceważyć. Należy jak najszybciej podjąć rozmowę. Jeżeli jest to konieczne poradzić się specjalisty np. pedagoga szkolnego.
Ogromny wpływ na zachowanie naszych dzieci ma środowisko rówieśnicze. Zazwyczaj ich życie toczy się na podwórku, pod blokiem, a nawet w miejscach nieznanych rodzicom.
W takiej sytuacji nietrudno jest o nieodpowiednie towarzystwo, w którym łatwo jest
o wpadnięcie w jakiś nawyk – alkohol, papierosy, a może nawet narkotyki. Rodzice powinni być czujni i obserwować swoje dziecko po powrocie do domu.
Przyczyną wzrostu przestępczości wśród nieletnich są środki masowego przekazu. We współczesnym świecie ogromną odgrywa telewizja, komputer i Internet. Telewizja pokazuje programy i filmy niekoniecznie odpowiednie dla dorastającej młodzieży. Młodzież powinna
z dużym dystansem obserwować „Wielki świat”. Współcześni artyści, sportowcy i popularni ludzie zbyt często propagują agresję i przemoc. To trudna rola rodziców, aby dążyć do eliminowania tych złych wzorców z umysłów swoich dzieci. Okazując swoją miłość starajmy się o to, aby młodzież chciała wzorować się na swoich rodzicach, którzy prowadzą uczciwe
i godne życie. Wpajajmy dzieciom szacunek do nauczycieli i spraw ważnych dla historii
i naszej przyszłości. Wzrost zagrożenia przestępczością wśród nieletnich wynika również
z prozaicznego faktu, iż bardziej dbamy o zapewnienie potrzeb materialnych swoich dzieci niż o ich szeroko rozumiane wychowanie a w szczególności o ich sferę duchową i uczuciową przygotowującą je do przyszłego dorosłego życia.
Bardzo często rodzice zamiast wychowywać sprawiedliwą i uczciwą młodzież wychowują młodych przestępców. Jednym z powodów i chyba najważniejszym jest brak czasu dla dzieci. Pracują aby zapewnić im jak najlepszy byt, zaspokoić każda zachciankę. A jednak z pewnością dzieci potrzebują miłości i zainteresowania. Każdego dnia powinniśmy znaleźć trochę czasu na rozmowę z dzieckiem.
Pomijając sytuacje rodzin patologicznych, kiedy dziecko kradnie z braku środków do przeżycia, w normalnych rodzinach to rodzice mają decydujący wpływ na rozwój młodego pokolenia. To rodzice poprzez dostarczanie właściwych wzorców i nieustające mądre wychowanie kształtują w sposób naturalny właściwą, pozytywną osobowość młodego człowieka. Celem wzmacniania pozytywnych postaw dziecka, rodzice powinni umiejętnie wskazywać odpowiednie dla niego zainteresowania i pomagać mu je rozwijać. Dziecko zawsze zaktywizowane lokuje swoją energię w pozytywnych obszarach rozwoju. Instytucjonalne wychowanie nigdy nie będzie tak doskonałe jak
w prawidłowej rodzinie. A szkoła czy inna instytucja pełnią jedynie funkcję edukacyjną, pomocniczą i doradczą – pamiętajmy o tym!
Jak wychowamy naszą młodzież, taka będzie nasza przyszłość.

Autor: Danuta Mrozińska